Você está na página 1de 5

DJORDJE PETROVIC-KARADJORDJE

Kraljevski grb dinastije Karadjordjevic Karadjordjevici su poslednja srpska dinastija. Vladari iz ove loze potekli su od narodnog prvaka i vodje Prvog srpskog ustanka iz 1804. godine - Djordja Petrovica - Karadjordja. Godine 1804, 2. februara, odrzan je narodni zbor u Orascu, na kome su ugledni narodni predstavnici iz Sumadije izabrali Karadjordja za vodju ustanka protiv turaka. Uz pomoc Stanoja Glavasa, Karadjordje je odmah preduzeo korake ka brzem sirenju ustanka, a lokalne otpore je povezao u jedan opstenarodni pokret. Ustanku je predhodio pokolj najvidjenijih Srba od strane turaka, poznat u srpskoj istoriji kao "Seca knezova". Od marta meseca iste godine Karadjordje se u sluzbenim dokumentima potpisivao kao Vozd, Pervi predvoditelj, Vrhovni vojvoda ili Komadant od Serbije. Turci su ga prozvali Crnim Djordjem (tur. kara=crni), sto je u narodu ostalo i prihvaceno, a njegova dalja loza to i uzela za dinastijsko obelezje i prezime. Godine 1813. Turci su pokrenuli veliku ofanzivu i uspeli su da slome otpor ustanika na Moravi, Drini i Timoku. U jesen iste godine Karadjordje i najistaknutije srpske vojvode su bili prinudjeni da se sklone u Austriju. Vazalnu upravu Srbijom turci su poverili Obrenovicima. 1816. Karadjordje je pristupio grckoj "Heteriji", ciji je plan bio zajednicki ustanak Grka, Srba i Bugara i stvaranje velike balkanske drzave, po uzoru na nekadasnju Vizantiju. Karadjordje je izabran za vodju tog ustanka. Tajno je presao u Srbiju u julu 1817. godine kako bi se dogovorio sa Milosem Obrenovicem o zajednickoj akciji. Medjutim, Milos je iz "drzavnih razloga" naredio da se Karadjordje ubije. Naredjenje je izvrseno u noci izmedju 13. i 14. jula 1817. godine u mestu Radovanju kod Smedereva.

Knezevski grb dinastije Karadjordjevic

Grb kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Polje stita s krstom i oscilima je izdeljeno na tri dela da bi se pridodala hrvatska sahovnica i slovenacki polumesec sa plavom zvezdanom pozadinom.

KNEZ ALEKSANDAR KARADJORDJEVIC

Aleksandar Karadjordjevic je sin Djordja Petrovica-Karadjordja. Detinjstvo i mladost je proveo sa roditeljima u emigraciji. U Srbiju se vratio 1839. godine. Postao je clan suda, a zatim i porucnik-adjutant kneza Mihaila Obrenovica (mladji sin naslednik Milosa Obrenovica). Kako je Mihailo vodio despotsku politiku svoga oca, ustavobraniteljski rezim ga je naterao da 1842. godine abdicira i ode iz zemlje, ocu. Na njegovo mesto je ustolicen Aleksandar. Medjutim, ruska vlada je bila nezadovoljna ovom odlukom i trazila je da se izbor ponisti i sazove nova skupstina, koja bi ponovo birala kneza. Ali, i nova skupstina je opet potvrdila izbor Aleksandra. Ipak, Knez Aleksandar je razvlascen na Svetoandrejskoj skupstini decembra 1858. godine, kada je na presto, voljom i uticajem velikih sila, po drugi put doveden Milos Obrenovic.

KRALJ PETAR I KARADJORDJEVIC

Posle oficirskog Majskog prevrata 1903. godine u kome je ubijen poslednji vladar iz dinastije Obrenovica, na celo Srbije je po treci put dosla porodica Karadjordjevica, koja je vladala naredne cetiri decenije. Petar Karadjordjevic se skolovao u Beogradu i Zenevi, a u Parizu zavrsio vojnu skolu Sen-Sir, te kao porucnik i visu vojnu akademiju u Mecu. Borio se na strani Francuske u francusko-pruskom ratu i ucestvovao je u bosansko-hercegovackom ustanku pod imenom Petar Mrkonjic, kada je bezuspesno nudio svoju saradnju knezu Milanu Obrenovicu (starijem sinu nasledniku Milosa Obrenovica). Na srpski presto je stupio u svojoj pedesetdevetoj godini, kao zreo i izgradjen covek. Njegova vladavina je obelezena trima oslobodilackim i pobednickim ratovima: Prvim balkanskim ratom 1912. godine, Drugim balkanskim ratom 1913. godine i Prvim svetskim ratom vodjenim od 1914. do 1918. godine. 22. juna 1914. godine se povukao sa javne vlasti, davsi regentske ovlasti prestolonasledniku Aleksandru. U secanju svog naroda kralj Petar I Karadjordjevic je ostao zapamcen kao omiljen i pravedan vladar, koji je zajedno sa svojom vojskom prosao kroz najteza iskusenja Prvog svetskog rata, prelazak preko Albanije i izbeglistvo u Grckoj. Kako je Prvi svetski rat doneo oslobodjenje Slavenima koji su ziveli u Austrijskoj monarhiji, kralj Petar je bio prvi kralj Srba, Hrvata i Slovenaca u zajednickoj drzavi. Umro je 1921. godine.

KRALJ ALEKSANDAR I KARADJORDJEVIC

Aleksandar Karadjordjevic je drugi, mladji sin kralja Petra I (ime po knezu Aleksandru). Skolovao se u Zenevi, Petrogradu i Beogradu. Ucestvovao je u Balkanskim ratovima, kao komandant Prve armije. Godine 1914. je postao regent Srbije, a u Prvom svetskom ratu je bio vrhovni komandant srpske vojske. Kako je iz Prvog svetskog rata Srbija izasla kao jedna od pobednickih zemalja, kao regent je iskoristio povoljnu politicku situaciju i 1. decembra 1918. godine proglasio ujedinjenje Srba, Hrvata i Slovenaca u zajednicku Kraljevinu SHS. Danas mu se ta odluka pripisuje kao koban potez po srpsku buducnost, jer su mu saveznici savetovali da drzavom zapadno obuhvati samo podrucja gde zive pretezno Srbi, to jeste na liniji Sibenik-Karlobag. Aleksandar je ubijen prilikom njegove zvanicne posete Francuskoj, u Marseju, 9. oktobra 1934. godine. Atentatori su bili pripadnici ilegalne organizacije VMRO, ciji je cilj bio stvaranje Velike Makedonije koja bi, uz vardarsku Makedoniju, obuhvatala i delove Grcke, Albanije i Bugarske. U pripremi atentata je ucestvovala i ustaska emigrantska organizacija Ante Pavelica.

KRALJ PETAR II KARADJORDJEVIC

Petar (ime po dedi) je najstariji sin kralja Aleksandra I Karadjordjevica. Na presto je dosao posle ubistva svog oca 9. oktobra 1934. godine. Petar je tada bio maloletan, pa je vlast u zemlji preuzelo Namesnistvo na celu sa princem Pavlom Karadjordjevicem, sinom od brata kralja Petra I. Godine 1941, 25. marta, namestnicka vlada (Cvetkovic-Macek) je potpisala sa Hitlerom pakt o nenapadanju, nakon cega je engleska tajna sluzba organizovala u Beogradu poznate antinemacke demonstracije. Vojska je izvrsila puc kojim je ukinula Namesnistvo, a na vlast je ustolicen maloletni Petar II. Usledilo je nacisticko bombardovanje Beograda, bez prethodne najave rata. Posle kopnenog napada Nemacke, koji je docekan masovnom vojnom izdajom nesrpskih kadrova i regruta, mladi regent i vlada su 15. aprila iste godine napustili zemlju, kako bi izbegli potpisivanje kapitulacije i mogli organizovati oruzani gerilski otpor rukovodjenjem izvana. Medjutim, u Engleskoj su ostali do kraja Drugog svetskog rata, potvrgnuti uslovima pogodbi velikih sila, nakon cega je komunisticka oligarhija njihov egzil pretvorila u izgon, koji je trajao sve do nedavne proslosti. Kraljevska kuca Karadjordjevici je deo i nase savremenosti, tako da zvanicnu prezentaciju postojece srpske dinastije mozete pogledati uvek na Internetu pod adresom http://www.royalfamily.org gde mozete saznati i mnoge detalje iz sadasnjosti nase Kraljevske kuce Karadjordjevic.