Você está na página 1de 2

«Ἐγενόμην ἐν Πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος» (Ἀπ.

1,10)
Ἐκδίδεται ἀπὸ τὴν Κοινοβιακὴ Γυναικεία Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Αὐγουστίνου Φλωρίνης – 531 00 ΦΛΩΡΙΝΑ – τηλ. 23850-28610 –imaaflo@yahoo.gr

Περίοδος Δ΄ - Ἔτος ΛΣΤ΄ Μεγάλη Τρίτη βράδυ Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος


Φλώρινα - ἀριθμ. φύλλου 2179 23 Ἀπριλίου 2019 Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

3ος λόγος τοῦ σταυροῦ

Τὸ κλειδὶ τοῦ παραδείσου


«Ἀμὴν λέγω σοι, σήμερον μετ᾽ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ» (Λουκ. 23,43)

Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἀγαπητοί


μου, ὅπως λέει τὸ Εὐαγγέλιο, εἶνε ὁ μο-
ναδικὸς διδάσκαλος τῶν αἰώνων (βλ. Ματθ. 23,8). Δί-
Κύριος τοῦ ἀπαντᾷ· «Ἀμὴν λέγω σοι, σήμε-
ρον μετ᾽ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ» (Λουκ. 23,43).
Αὐτὸς εἶνε ὁ τρίτος λόγος τοῦ σταυροῦ.
δαξε σὲ πολλὰ μέρη, ἀλλὰ τὶς τελευταῖες στι- ***
γμὲς τῆς ἐπιγείου ζωῆς του ἄνοιξε σχολεῖο Αὐτό, ἀγαπητοί μου, ποὺ συνέβη τότε ἐκεῖ
καὶ παρέδωσε μαθήματα – ποῦ; στὸ Γολγοθᾶ! στὸ Γολγοθᾶ, ἀφοῦ ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε ἐ-
Ὅποιος παρακολουθεῖ μὲ πίστι τὰ μαθήματα λεύθερος, θὰ ἐπαναλαμβάνεται διὰ μέσου τῶν
αὐτά, γίνεται σοφώτερος ἀπὸ κάθε φιλόσοφο. αἰώνων. Οἱ ἄνθρωποι ἀπέναντι στὸ Χριστὸ δι-
Πάνω ἀπὸ τὸ σταυρὸ ὁ Χριστὸς ἐξεφώνησε ἑ- αχωρίζονται· ἄλλοι τὸν δοξολογοῦν, ἄλλοι τὸν
πτὰ λόγους, ποὺ ὁ καθένας τους εἶνε ἕνα θαῦ- βλασφημοῦν. Τὸ σχῆμα αὐτὸ θὰ ὑπάρχῃ πάν-
μα. Ἕως τώρα προσπαθήσαμε νὰ ἑρμηνεύσου- τοτε· ὁ ἅγιος Συμεὼν ὁ θεοδόχος προφήτευ-
με πρακτικὰ τὸν πρῶτο καὶ τὸ δεύτερο λόγο. σε, ὅτι ἐμπρὸς στὸ Βρέφος ποὺ ἐβάσταζε στὴν
Τώρα ἂς ἐπιχειρήσουμε νὰ ῥίξουμε ἕνα βλέμ- ἀγκάλη του ἄλλοι θὰ ἀπιστήσουν καὶ θὰ χα-
μα στὸν τρίτο λόγο τοῦ ἐσταυρωμένου Λυτρω- θοῦν, ἄλλοι θὰ πιστέψουν καὶ θὰ σωθοῦν (βλ. Λουκ.
τοῦ μας. Ποιός εἶνε ὁ λόγος αὐτός; 2,34). Τὸ κήρυγμα γιὰ τὸν ἐσταυρωμένο Λυτρωτὴ
Ὅπως γνωρίζετε, μαζὶ μὲ τὸ Χριστὸ σταυ- τοῦ κόσμου, ὅπως λέει καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦ-
ρώθηκαν δύο λῃσταί. Εἶχαν διαπράξει ἐγκλή- λος, εἶνε γιὰ ἄλλους μὲν «ὀσμὴ θανάτου», καὶ
ματα, ἡ ῥωμαϊκὴ δικαιοσύνη τοὺς συνέλαβε γιὰ ἄλλους «ὀσμὴ ζωῆς» αἰωνίου (βλ. Β΄ Κορ. 2,16).
καὶ τώρα τοὺς τιμωρεῖ· γι᾽ αὐτὸ κρέμονται σὲ Βλέπουμε λοιπὸν ὅτι ὁ ἐκ δεξιῶν λῃστὴς ἐ-
σταυροὺς δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ τοῦ Ναζωραίου. κεῖ στὸ σταυρὸ ἦρθε σὲ κατάνυξι, ἄνοιξαν τὰ
Δὲν ἀποκλείεται νὰ τὸν ἔβλεπαν τότε γιὰ πρώ- μάτια του, εἶδε τὴν ἀλήθεια, καὶ μέσα σὲ μικρὸ
τη φορά· ἴσως ὅμως, ὅπως λένε μερικοὶ ἑρ- διάστημα ἔτρεξε, ἔφτασε καὶ πέτυχε τὸ σκοπὸ
μηνευταί, νὰ τὸν εἶχαν ἀκούσει κάποτε ἢ νὰ τῆς ζωῆς του ἐπὶ τῆς γῆς. Μολονότι ἀκίνητος
εἶχε φτάσει μέχρι τὰ κρησφύγετά τους ἡ φή- στὸ σταυρό, ἔκανε τρία μεγάλα βήματα.
μη του. Ἀλλὰ τώρα εἶνε ἀνάμεσά τους.  Πρῶτον, συντετριμμένος καὶ ταπεινωμένος,
Στὴν ἀρχὴ καὶ οἱ δύο ἦταν σκληροὶ ἀπέναν- συναισθάνθηκε τὴν ἁμαρτωλότητά του καὶ ἐξ-
τί του. Τοῦ ζητοῦσαν νὰ τοὺς σώσῃ μ᾽ ἕνα θαῦ- ωμολογήθηκε τὴν ἐνοχή του. Τὰ λόγια του «Καὶ
μα καὶ νὰ κατεβῇ ἀπὸ τὸ σταυρό· ὁ Χριστὸς ἡμεῖς μὲν δικαίως· ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν ἀ-
δὲν τὸ ἔκανε κι αὐτοὶ τὸν βλαστημοῦσαν. Κα- πολαμβάνομεν» εἶνε λόγια αὐτομεμψίας. Αὐ-
τόπιν ὅμως διαφοροποιήθηκαν· ὁ ἕνας συνέ- τομεμψία εἶνε τὸ νὰ κατηγορῇ κανεὶς τὸν ἑαυ-
χισε τὶς βλασφημίες, ὁ ἄλλος ἦρθε σὲ συναί- τό του καὶ ἀποτελεῖ ἰσχυρὸ πνευματικὸ ὅπλο
σθησι καὶ ἄρχισε νὰ ἐπιτιμᾷ τὸν συγκατάδικό κατὰ τοῦ κακοῦ ποὺ φωλιάζει μέσα μας. Ἡ αὐ-
του λέγοντας· Μὰ ἐσὺ δὲν φοβᾶσαι τὸ Θεό; τομεμψία ἀκολουθεῖ μετὰ τὴν αὐτογνωσία, με-
ἐμεῖς δικαίως τιμωρούμεθα, «ἄξια γὰρ ὧν ἐ- τὰ τὸ «γνῶθι σαυτὸν» τῶν ἀρχαίων. Ὁ ἁμαρ-
πράξαμεν ἀπολαμβάνομεν· οὗτος δὲ οὐδὲν τωλὸς ἄνθρωπος εἶνε συνήγορος τοῦ ἑαυτοῦ
ἄτοπον ἔπραξε». Καὶ ἀπευθυνόμενος στὸ του καὶ εἰσαγγελεὺς ποὺ ἀπευθύνει κατηγο-
Χριστὸ παρακάλεσε· «Μνήσθητί μου, Κύριε, ρῶ κατὰ τῶν ἄλλων. Ὁ λῃστὴς ὅμως δὲν κατη-
ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου» (Λουκ. 23,41-42). Καὶ ὁ γόρησε κανένα ἄλλον (π.χ. τὴν κοινωνία, γο-
2
νεῖς, δασκάλους, ἄρχοντες, ἱερεῖς κ.λπ.) πα- μως δὲν παύει νά ᾽νε αὐτὸς ποὺ μέσα στὸ τρυ-
ρὰ μόνο τὸν ἑαυτό του. Δὲν εἶπε, Δὲν φταίω πημένο χέρι του κρατάει τὴ ζωὴ ὅλων τῶν ὄν-
ἐγώ, μέσα σὲ τέτοιο κόσμο ἀνατράφηκα. Γιατὶ των, τὶς οὐράνιες σφαῖρες καὶ τοὺς γαλαξίες,
εἶνε ἀλήθεια ὅτι ὁ ἄνθρωπος, παρ᾽ ὅλη τὴν καὶ πρὸ παντὸς τὴν ἐξουσία τοῦ παραδείσου.
κακὴ ἐπιρροὴ τοῦ περιβάλλοντος, ἔχει ἀπὸ τὸ  Τὸ «σήμερον», ποὺ λέει, γιὰ τὸν Ἴδιο μὲν δὲν
Θεὸ τὴ δύναμι ν᾽ ἀντισταθῇ καὶ νὰ νικήσῃ τὸ σημαίνει ὅτι ἕως τώρα δὲν ἦταν στὸν παρά-
κακό, ὅπως π.χ. ὁ Νῶε τὸν καιρὸ τοῦ κατα- δεισο καὶ θὰ εἰσέλθῃ τώρα ἐκεῖ μαζὶ μὲ τὸ λῃ-
κλυσμοῦ καὶ ὁ Λὼτ στὰ Σόδομα. Ὁ ἅγιος Κο- στή. Ὄχι. Ὁμιλεῖ ὡς ἄνθρωπος. Διότι ὡς Θεὸς
σμᾶς ὁ Αἰτωλὸς λέει· «Ψυχὴ καὶ Χριστὸς σᾶς δὲν ἔλειψε ποτέ ἀπὸ ἐκεῖ, ὅπως λέει ὁ γνω-
χρειάζονται· αὐτὰ τὰ δυό, ὅλος ὁ κόσμος νὰ στὸς ὕμνος τῆς Διακαινησίμου· «Ἐν τάφῳ σω-
πέσῃ ἐπάνω σας, δὲν μπορεῖ νὰ σᾶς τὰ πάρῃ, ματικῶς, ἐν ᾅδου δὲ μετὰ ψυχῆς ὡς Θεός, ἐν
ἐκτὸς μόνο ἂν τὰ δώσετε μόνοι σας». παραδείσῳ δὲ μετὰ λῃστοῦ, καὶ ἐν θρόνῳ ὑ-
 Δεύτερον, ἀναγνώρισε καὶ διακήρυξε τὴν πῆρχες, Χριστέ, μετὰ Πατρὸς καὶ Πνεύματος,
ἀναμαρτησία τοῦ Χριστοῦ. Τὰ λόγια του «Οὗ- πάντα πληρῶν ὡς ἀπερίγραπτος» (ἀπόδειπν. Διακαιν.).
τος οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξε» εἶνε ὁμολογία πί-  Τὸ «σήμερον» ὅμως γιὰ τὸ λῃστὴ δὲν σημαί-
στεως στὸν ἀναμάρτητο Σωτῆρα τοῦ κόσμου. νει καὶ ὅτι ὁ παράδεισος ἔχει ἀνοίξει ἤδη ἀπὸ
Γιὰ νὰ σωθῇ κανεὶς πρέπει νὰ πιστέψῃ στὸ τώρα. Σημαίνει, ὅτι ὁ λῃστὴς –καὶ μαζὶ μ᾽ αὐ-
Χριστό, νὰ ὁμολογήσῃ τὴ θεότητά του καὶ νὰ τὸν βέβαια ὅλοι οἱ δίκαιοι– ἁπλῶς προγεύε-
βαπτισθῇ στὸ ὄνομά του. Ὁ λῃστὴς μέσα σὲ ται ἀπὸ τώρα τὸν παράδεισο, ἐν μέρει ὅμως
μικρὸ διάστημα ἐγνώρισε τὸ Χριστό, τὸν ὡμο- καὶ ὄχι πλήρως· στὴν πληρότητά του θὰ τὸν
λόγησε ἀναμάρτητο Σωτῆρα καὶ Θεό, καὶ ζή- ἀπολαύσῃ μόνο μετὰ τὴν τελικὴ κρίσι.
τησε νὰ λάβῃ τὸ ἔλεός του. ***
 Τὸ τρίτο βῆμα του ἦταν ἡ θερμὴ παράκλησις Ὁ εὐγνώμων λῃστής, ἀγαπητοί μου, εἶνε ὑ-
«Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βα- πόδειγμα ἐξομολογήσεως. Ἐξωμολογήθηκε δη-
σιλείᾳ σου» (Λουκ. 23,42). Ὁ λόγος αὐτός, ὅπως βε- μοσίως, ἐνῷ ἐμεῖς δὲν ἐξομολογούμεθα οὔτε
βαιώνει ἡ Ἐκκλησία μας, ἔγινε τὸ κλειδὶ μὲ τὸ κατ᾽ ἰδίαν στὸν πνευματικό. Ἀκοῦμε τὴν ἐξομο-
ὁποῖο ὁ λῃστὴς ἄνοιξε τὶς κλειστὲς πύλες τοῦ λόγησί του ὅλοι, λαϊκοὶ καὶ κληρικοί, καὶ ἐκτὸς
παραδείσου. Τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ ἀκοῦμε ἀπὸ λίγους οἱ πολλοὶ δὲν ἐξομολογοῦνται. Πό-
στὸ συναξάρι τὸν στίχο· σο χαίρομαι ὅταν μαθαίνω, ὅτι σὲ μιὰ ἐνορία πῆ-
«Κεκλεισμένας ἤνοιξε τῆς Ἐδὲμ πύλας γε πνευματικὸς καὶ ἐξωμολογήθηκαν ὅλοι! Καὶ
βαλὼν ὁ λῃστὴς κλεῖδα τὸ “Μνήσθητί μου”». ἔχει ἡ Ἐκκλησία μας καλοὺς ἐξομολόγους. Γιὰ
Ἡ παράκλησίς του ἔγινε δεκτή. Ἀπόδειξις εἶ- τὸν Κοπέρνικο, διάσημο ἀστρονόμο, λένε ὅτι
νε ἡ βεβαίωσις ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ ζήτησε νὰ γράψουν στὸν τάφο του· Δὲν ζητῶ τὴ
Ἐσταυρωμένου· «Ἀμὴν λέγω σοι, σήμερον χάρι ποὺ ἔλαβαν οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ μάρτυρες·
μετ᾽ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ» (Λουκ. 23,43). ζητῶ τὴ χάρι τοῦ λῃστοῦ, ποὺ ὁ Χριστὸς τοῦ εἶ-
Γιὰ πολλὲς λῃστεῖες ἦταν ἄξιος καταδίκης πε «Σήμερον μετ᾽ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδεί-
ὁ ἐκ δεξιῶν κακοῦργος. Πρόλαβε ὅμως πρὶν ξε- σῳ». Μακάριοι ὅσοι θὰ ἔχουν μιὰ θέσι ἐκεῖ.
ψυχήσῃ νὰ κάνῃ καὶ μία «λῃστεία» εὐλογημέ- Μὲ τὰ λόγια του «Ἄξια ὧν ἐπράξαμεν ἀπο-
νη· στὸ «παραπέντε» ἅρπαξε τὸν παράδεισο! λαμβάνομεν» ὁ λῃστὴς εἶνε ἀκόμη ὑπόδει-
γμα αὐτομεμψίας. Ἂν οἱ πρωτόπλαστοι ἔχα-
***
Οἱ ἄλλοι λόγοι τοῦ σταυροῦ εἶνε εἴτε προσ- σαν τὸν παράδεισο, εἶνε διότι τοὺς ἔλειψε ἡ
ευχὴ - συνομιλία μὲ τὸν οὐράνιο Πατέρα, εἴτε αὐτομεμψία. Τὸ ἴδιο μποροῦμε νὰ ποῦμε γιὰ
παραγγελία σὲ ἀγαπητὰ πρόσωπα, εἴτε προ- τὸν καθένα μας ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴ χώρα ὡς σύ-
σωπικὴ ἔκφρασις· ὁ τρίτος αὐτὸς λόγος του νολο· «ἄξια ὧν πράττει ἀπολαμβάνει»· θὰ τι-
εἶνε ἡ κατάληξις ἑνὸς διαλόγου· «Σήμερον μωρηθῇ ἰδίως γιὰ τὶς βλασφημίες. Ὦ πατρίδα
μετ᾽ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ». Τί συμπε- μου, μεγάλες τιμωρίες θὰ ἐπακολουθήσουν.
ραίνουμε ἀπὸ τὰ λόγια αὐτά· Ἂν θέλῃ ὁ Θεὸς καὶ διὰ τῶν προσευχῶν
 Ὁ Ἐσταυρωμένος μὲ τὸ «Ἀμὴν λέγω σοι» βε- τῶν ἁγίων πατέρων θὰ συνεχίσουμε τὴν ἑρ-
βαιώνει, ὅτι αὐτὸς εἶνε ὁ κυρίαρχος τῆς οὐ- μηνεία. Μέχρι τὸ Μέγα Σάββατο ἐλπίζω νὰ ἐξ-
ρανίου βασιλείας, ἐκεῖνος ποὺ κρίνει καὶ ἀπο- ηγήσουμε καὶ τοὺς ἄλλους λόγους τοῦ ἐσταυ-
φασίζει ποιός εἶνε ἄξιος νὰ εἰσέλθῃ στὸν παρά- ρωμένου Λυτρωτοῦ· ὅν, παῖδες, ὑμνεῖτε καὶ
δεισο. Μπορεῖ ὡς ἄνθρωπος τὴν ὥρα αὐτὴ νά ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.
᾽νε καθηλωμένος ἐπὶ τοῦ σταυροῦ· ὡς Θεὸς ὅ- (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Παντελεήμονος Φλωρίνης τὴν 12-4-1993 μὲ ἄλλο τίτλο. Καταγραφὴ καὶ σύντμησις 26-3-2019.

Τὸ φυλλάδιο διανέμεται ἀπὸ τὸν Ἱεραποστολικὸ Σύλλογο Κυριακή, τηλ: 23510 22183 – Κατερίνη,
Στὸ διαδίκτυο στὸν ἱστότοπο: http://www.iskiriaki.com